Polyester

Temel

Polyester kömür, hava, su ve yağdan elde edilen sentetik bir elyaftır. Yirminci yüzyıldan kalma bir araştırma merkezinde oluşturulan polyester filamentler, aşındırıcı ve sıvı arasındaki sentetik tepkimeyle şekillendiriliyor. Bu yanıtta, en az iki parçacık birleşerek yapısı tüm uzunluğu boyunca değişen devasa bir atom oluşturur. Polyester filamentler gerçekten sabit ve katı olan çok uzun parçacıkları şekillendirebilir.

Polyester; giysiler, ev eşyaları, modern dokular, PC ve kayıt bantları ve elektrik koruması da dahil olmak üzere çok sayıda öğenin montajında ​​kullanılmaktadır. Polyesterin, örneğin pamuk gibi geleneksel dokulara göre birkaç avantajlı durumu vardır. Nemi tutmaz ancak yağı emer; bu kalite polyesteri su, toprak ve ısıya dayanıklı kaplamaların kullanımı için ideal doku haline getirir. Düşük süngerimsiliği aynı zamanda onu normalde lekelere karşı dayanıklı kılar. Polyester elbise tamamlama işlemi sırasında önceden çekilebilir ve bu noktadan sonra doku büzülmeye karşı koyar ve paslanmayı esnetmez. Doku etkili bir şekilde boyanabilir ve birikmeden zarar görmez. Bitmiş polyester şeritler uygun, alerjik olmayan bir kaplamadır, bu nedenle malzeme dolgu pedleri, dikişler, dış giyim ve kamp yatakları için kullanılır.

Tarih

1926'da Amerika Birleşik Devletleri merkezli E.I. du Pont de Nemours and Co., olağanüstü derecede büyük parçacıklar ve sentetik şeritler üzerinde araştırmaya başladı. W.H. başkanlığındaki bu erken çalışma. Carothers, ilk sentetik elyaf olan naylon olma yolunda ilerleyenlere odaklandı. Çok geçmeden, 1939-41 yıllarında İngiliz araştırma fizikçileri, du Pont'un araştırmalarını incelediler ve Calico Printers Association, Ltd.'nin araştırma tesislerinde kendi araştırmalarını yürüttüler. Bu çalışma, İngiltere'de Terylen olarak anılan polyester elyafın yapımını sağladı.

1946'da du Pont, bu polyester elyafı Amerika Birleşik Devletleri'nde yaratma ayrıcalığını elde etti. Kuruluş bazı ileri çalışmalara yön verdi, ayrıca 1951'de elyafın Dacron adı altında reklamını yapmaya başladı. Sonraki yıllarda, birkaç kuruluş polyester ipliklere ilgi duymaya başladı ve çeşitli kullanımlar için ürünün kendi çeşitlerini sundu. Günümüzde polyesterin iki temel türü vardır: PET (polietilen tereftalat) ve ayrıca PCDT (poli-1, 4-sikloheksilen-dimetilen tereftalat). Giderek öne çıkan tür olan PET, daha geniş bir istihdam yelpazesi için önemli bir malzemedir. PCDT'den daha temellidir, ancak PCDT giderek daha çok yönlü ve esnektir. PCDT, perdeler ve mobilya kaplamaları gibi daha ağır müşteri kullanımlarına uygundur. PET, kırışmayan, yeniden renklenmeyen ve şeklini koruyan giysiler yapmak için tek başına veya farklı dokularla karıştırılarak kullanılabilir.

Ham Malzemeler

Polyester, parçalara ayrılabilen bir madde terimidir. poli, bu çok anlamına gelir ve ester, önemli bir organik kimyasal bileşiktir. Polyester üretiminde kullanılan kural sabitleme, yağdan elde edilen etilendir. Bu prosedürde etilen, polyesterin sentetik yapı karesi olan polimerdir ve tamamlanmış polyesteri sağlayan karışım prosedürüne polimerizasyon adı verilir.

İmalat
Prosedür

Polyester birkaç teknikten biriyle yapılır. Kullanılan, tamamlanan polyesterin alacağı yapıya bağlıdır. Dört temel yapı elyaf, elyaf, kıtık ve elyaf dolgusudur. Elyaf yapısında, her bir polyester elyaf teli sabit uzunluktadır ve pürüzsüz yüzeyli dokular sağlar. Zımba yapısında, lifler kısa, önceden belirlenmiş uzunluklara dilimlenir. Bu yapıda polyesterin farklı ipliklerle karıştırılması daha kolaydır. Kıtık, sabit liflerin serbestçe birlikte çekildiği bir yapıdır. Fiberfill, battaniye, minder ve dış giyimin montajında ​​kullanılan hacimli yapıdır. En çok kullanılan iki yapı elyaf ve ştapeldir.

Filament İpliğin Birleştirilmesi

Polimerizasyon

• 1 Polyesteri çerçevelemek için, dimetil tereftalat ilk olarak 302-410°F (150-210°C) sıcaklıkta bir ivme gözüyle etilen glikol ile tepkimeye sokulur.
• 2 Bir monomer (tek, yeniden karıştırılmayan molekül) sıvısı olan sonraki bileşik, tereftalik aşındırıcı ile birleştirilir ve 472°F (280°C) sıcaklığa yükseltilir. Berrak ve sıvı olan yeni şekillendirilmiş polyester, uzun şeritlerin şekillendirilmesi için bir açıklıktan dışarı atılır.

Kurutma

• 3 Polyester polimerizasyondan çıktıktan sonra, uzun sıvı şeritlerin zayıflayana kadar soğumasına izin verilir. Tutarlılıktaki tutarsızlıkları önlemek için malzeme küçük parçalar halinde kesilir ve tamamen kurutulur.

Sıvılaştırma tornalama

• 4 Polimer parçacıkları şurup benzeri bir düzenleme oluşturmak için 260-270°C'de (500-518°F) sıvılaştırılır. Düzenleme, düze adı verilen metal bir tutucuya yerleştirilir ve normalde yuvarlak olan küçük boşluklarla sınırlandırılır, ancak olağanüstü filamentler oluşturmak için beşgen veya başka bir şekil de olabilir. Yükselen filamentler tek bir iplikçik oluşturacak şekilde birleştirildiğinden, düzedeki boşlukların sayısı ipliğin boyutunu belirler.
• 5 Döndürme aşamasında, sonraki malzemeyi yangına dayanıklı, antistatik veya daha basit renklendirmek için cevaba farklı sentetik karışımlar eklenebilir.

Elyafın çizilmesi

• 6 Polyester düzeden yukarı çıktığında hassastır ve benzersiz uzunluğunun birkaç katına kadar etkili bir şekilde gerilir. Uzatma, rastgele polyester atomlarının paralel bir düzenlemede ayarlanmasına güç verir. Bu, elyafın kalitesini, titizliğini ve gücünü arttırır. Bu sefer lifler kuruduğunda teller güçlü ve kırılgan hale gelir.
• 7 Çekilmiş şeritler, tamamlanan malzemeden istenen niteliklere bağlı olarak mesafe ve uzunluk açısından inanılmaz derecede farklılık gösterebilir. Ek olarak, filamentler çekildikçe daha yumuşak veya daha küt dokular oluşturacak şekilde bitirilebilir veya bükülebilir.

sarma

• 8 Polyester iplik çekildikten sonra büyük bobinler veya düz yara demetleri üzerinde bükülerek malzeme haline getirilmeye hazırlanır.

Kesikli Elyafın Birleştirilmesi

Polyester kesikli elyaf yapımında polimerizasyon, kurutma ve çözünerek döndürme (yukarıdaki 1-4 aşamaları) elyaf ipliği üretimindekiyle büyük ölçüde eşdeğerdir. Ancak sıvılaştırma işleminde, ürün kesikli elyaf olduğunda düze daha fazla açıklığa sahiptir. Gelişen polyesterin ip benzeri gruplarına çekme denir.

Yedekte çekme

• 1 Yeni şekillendirilmiş kıtık, kalın filamentleri biriktiren kavanozlarda hemen soğutulur. Birkaç uzunlukta kıtık biriktirilir ve daha sonra ısıtılmış silindirler üzerinde benzersiz uzunluklarının üç veya birkaç katına kadar çekilir.

Plise

• 2 Çekilmiş kıtık daha sonra, filamanların her inç için 9-15 (her cm için 3-6) katlama hızında bir akordeon gibi üst üste binmesini sağlayan basınç kutularına tutulur. Bu prosedür, daha sonraki montaj aşamalarında elyafın bir arada tutulmasını sağlar.

Ayar

• 3 Kıtık katlandıktan sonra, telleri tamamen kurutmak ve kıvrımı ayarlamak için 212-302°F'ye (100-150°C) ısıtılır. Aşağıdaki prosedürler sırasında kırışıklığın bir kısmı kaçınılmaz olarak filamentlerden çekilecektir.

Kesme

• 4 Sıcaklık ayarını takiben kıtık daha kısa uzunluklara kesilir. Pamukla karıştırılması planlanan polyester, 1,25-1,50 inç (3,2-3,8 cm) parçalar halinde kesilir; suni ipek karışımları için 2 inç (5 cm) uzunluklarda kesilir. gibi daha ağır dokular için kapak, polyester elyaflar 6 inç (15 cm) uzunluklarda kesilir.

Gelecek

1951 yılında Amerika Birleşik Devletleri ile ilk deneyimin ardından polyester hızla ülkenin en hızlı gelişen elyafı haline geldi. Sürekli pres dokusunun basit bir şekilde dikkate alınması, polyester çift örgülerin 1960“ların sonlarında çok öne çıkmasını sağladı. Ne olursa olsun, polyester o zamandan bu yana bir ”görüntü sorunu" yaşadı ve polyesterden yapılan giysiler sıklıkla alçaltıldı ve hatta alaya alındı. 1990'ların ortasında sunulan birkaç yeni polyester türü, polyesterin imajının canlanmasına yardımcı olabilir. Mikrofiber olarak adlandırılan bir başka polyester elyaf türü açık olarak 1991 yılında tanıştı. Geleneksel polyesterden daha zengin ve esnek olan mikrofiber dokuları ipek dokulardan ayırmak zordur. Örneğin kıyafet planlamacıları Mary McFadden bu yeni polyester türünü kullanarak bir giysi serisi hazırladılar. North Carolina State College'daki malzeme uzmanları, delinmez yelekler yapmak için kullanılan süper fiber bir malzeme olan Kevlar kadar katı olabilecek bir tür polyester üretiyorlar. Bu tür polyester sonunda otomobiller ve uçaklar için kompozit malzeme olarak kullanılabilir.