Hoe worden voetballen getest?

In feite eisen de meest serieuze voetbalbonden ter wereld dat de wedstrijdrichtlijnen ongeveer zo hoog zijn als mogelijk is om de redelijkheid van de rivaliteit te garanderen. (Voetbalbaltest)

Een buitengewoon en geldig voorbeeld van de inzet van de FIFA zelf.

Het toezichthoudende orgaan van de wereldvoetbal heeft cruciale stappen gezet in de richting van het werken aan de aard van het spel door een aantal modellen te ontwikkelen die worden gebruikt om de norm van voetballen in de open lucht te evalueren.

Ze begonnen in 1996 met de presentatie van een FIFA-kwaliteitsprogramma voor voetballen – waarmee werd begonnen om de aard van de voetbalcreatie over de hele wereld te orkestreren en te vergroten.

Ze namen echter geen genoegen met de status quo, zelfs niet met de presentatie van deze drive.

De FIFA besloot expliciete regelgeving te formaliseren die erop gericht was de beste principes voor voetbal te hanteren.

Hier is de verklaring ter referentie: (Voetbalbaltest)

“Alle ballen die worden gebruikt in wedstrijden die worden gespeeld in een autoriteitsrivaliteit die wordt gecoördineerd onder de sponsoring van de FIFA of confederaties moeten voldoen aan de vereisten en een van de kenmerken dragen van het FIFA-kwaliteitsprogramma voor voetbal.

Elke afdruk toont aan dat deze op gezaghebbende wijze is uitgeprobeerd en voldoet aan de specifieke gespecialiseerde vereisten voor dat merk, die een aanvulling vormen op de basisdetails gespecificeerd in Wet 2 en moeten worden goedgekeurd door de International Football Association Board (IFAB).”

Bron – Wet voetbalbond 2
Als je bedenkt wat de tekenen van het FIFA-kwaliteitsprogramma zijn, zal ik even kort de tijd nemen om er iets van te begrijpen.

• Wat zijn de kwaliteitskarakteriseringen van voetballen?
• Welke componenten van de voetbal worden geprobeerd

1. Circuit
2. Bolvormigheid
3. Herstelcapaciteit
4. Waterretentie
5. Gewicht
6. Verlies van spanning
7. Vorm- en maatbehoud

• Waar wordt het testen van de voetbal geleid?
• Om welke reden moeten voetballen worden geprobeerd?
• Afsluitende overwegingen

Wat zijn de bestellingen voor voetbalkwaliteit?

Er zijn drie autoriteitsmarkeringen toegekend aan voetballen die bepalen hoe ze kunnen voldoen aan de grondige testnormen die de FIFA heeft bedacht voor kwaliteitsbeoordeling.

Je beschikt over de bijbehorende licenties:

FIFA-kwaliteit goedgekeurd;
FIFA-kwaliteit geïnspecteerd; En
Global Match-standaard
Hoe elke identificatie grondig zoekt, zie je in onderstaand plaatje:

Van makers wordt verwacht dat ze zeven voetballen presenteren als ze een aanvraag indienen om de status “FIFA Inspected” te krijgen, terwijl ze tien voorbeelden moeten indienen ervan uitgaande dat ze het aanzienlijk gewildere “FIFA Approved”-logo nodig hebben dat op hun voetballen moet worden gedrukt. (Voetbaltest)

Aan de andere kant is de “Global Match Standard” -mogelijkheid minder veeleisend dan de vorige twee.

Wanneer een voetbal de FIFA-testmethode heeft doorlopen en de controles effectief heeft doorstaan, krijgt hij een teken van waarde in het licht van hoe goed hij heeft gepresteerd tijdens de testperiode.

Een voetbal met een “FIFA Approved”-identificatie erop zou bijvoorbeeld een tegenslag in gasspanning tot 20% moeten hebben gehad tijdens het testsysteem, hoewel het OK-spanningsongeluk voor een “FIFA Inspected” in principe net zoveel is als 25%.

Hier is een video die het hele punt naar voren brengt, gratis uit het FIFA-kwaliteitsprogramma:

Nu u zich bewust bent van de doelstellingen die elke voetbal moet verwerven, moeten we eens kijken op welke gebieden van uitvoering ze precies worden geïnspecteerd. (Voetbaltest)

Welke componenten van de voetbal worden geprobeerd

Mijn artikel waarin werd besproken wat voetbalspelers gebruiken, heeft gebruikers een beetje gegevens opgeleverd over de tentoonstellingsgebieden waar voetballen worden gepast.

Toch zal ik hier een diepere sprong maken.

Op deze manier, hier gaat het!

1. Omtrek

Bij de fundamentele test worden de eerste drie voetballen gedurende 24 uur in een vorm gegoten, waarna ze tot een bepaald spanningsniveau worden opgezwollen.

Tegen die tijd zal de beoordelaar schattingen maken van de breedte van elke bal op 10 gekarakteriseerde plaatsen en kijken of de cijfers overeenkomen met gezaghebbende erkende principes.

Voor de “FIFA Approved” benchmark zou dit tussen de 68,5 centimeter en 69,5 centimeter moeten liggen, terwijl “FIFA Inspected” slechts een circuit van ergens tussen de 68 en 70 centimeter vereist voor een voetbal van maat 5.

Waarom deze schatting significant is, is het resultaat van de manier waarop een voetbal met een voorspelbare rand spelers in staat stelt ideale controle te bereiken terwijl ze contacten maken en bewegingen uitvoeren zoals morsen.

2. Sfericiteit

Vervolgens hebben we sfericiteit.

In minder moeilijke bewoordingen zien we hier de langdurige rondheid van de voetbal.

Opnieuw heb ik eindeloos de betekenis besproken van voetballen die rond van vorm zijn, maar het kan geen kwaad om naar de voordelen te verwijzen.

Een voetbal die volledig rond is, geeft een speler het beste podium om optimaal te presteren.

Omdat voetbal een vorm van afleiding is, zal de FIFA van mening zijn dat waarnemers plezier moeten hebben en zich moeten afvragen hoe voortreffelijk het spel is.

Dat kan gebeuren in de veronderstelling dat voetballen in de lucht een redelijk en niet verrassend vliegontwerp vertonen.

Het zou geen mooi gezicht zijn om te zien hoe een speler probeert een voetbal te buigen, alleen maar om hem een ​​paar centimeter te laten bewegen als gevolg van een niet goed aangepast figuur!

In dit stadium wordt dus de breedte van de voetbal geschat nadat deze is opgezwollen tot een spanningsgraad van 1 bar.

De afstandsmeting gebeurt dan in het midden van 16 planken, waarna een normaal wordt bepaald.

Hier mag het contrast tussen de minst en meest verhoogde meetcijfers niet groter zijn dan 1,5% voor de naam “FIFA Approved”, al wordt voor de standaard “FIFA Inspected” een prominentere adempauze van 2% gegeven.

3. Reboundvermogen

Ten derde hebben we de beoordeling die het terugstuitvermogen van een voetbal omvat.

Spelers moeten de mogelijkheid hebben om de richting van een bal te verwachten, vooral wanneer deze van een gras- of kunstgrasoppervlak springt.

Het zou nadelig zijn voor het spel als voetballen op een vluchtige manier zouden bewegen, omdat leden in verwarring zouden raken en hun eigen ontwikkelingen op het veld zouden gaan heroverwegen.

Zo wordt bij deze test een voetbal meerdere keren vanaf een hoogte van 2 meter op een stalen plaat laten vallen.

Met behulp van een camcorder kan de afstand die wordt afgelegd wanneer de bal terugstuitert van het oppervlak worden vastgelegd, waarbij het terugstuitniveau van de onderkant (onderkant) van de bal als referentiepunt wordt gebruikt.

Voor kwaliteitsprincipes zou het contrast tussen de meest verheven en de minste bob ongeveer 10 centimeter van elkaar verwijderd moeten zijn.

Des te meer zou het niveau, als alles gelijk is, ergens tussen de 120 en 165 centimeter moeten liggen voor een “FIFA Approved” standaard, of ergens tussen de 115 en 165 centimeter voor een “FIFA Inspected” standaard.” kwaliteit eer.

4. Wateropname

Een voetbal die nat is, vertoont een vrij uniek gedrag dan een voetbal die in droge staat is gehouden.

Ervan uitgaande dat je eerder in de stortbui hebt gevoetbald, is het je misschien opgevallen dat natte voetballen de neiging hebben om:

veel rustiger door de lucht reizen;
hebben een lager terugspringniveau terwijl ze van de grond dobberen
een grotere uitdaging zijn om met kracht te buigen en te slaan
Dit is waar de waterretentietest van pas komt, omdat deze garandeert dat voetballen niet te zwaar worden als ze vocht opnemen.

Momenteel is deze test echt heel duidelijk.

Hier wordt een voetbal in een met water gevuld vat neergelaten terwijl deze verschillende keren wordt samengedrukt en rondgedraaid.

Als die opdracht klaar is, wordt de bal uit het water gehaald voordat hij wordt schoongemaakt en opnieuw wordt gemeten.

De gewichtstoename wordt gecommuniceerd – in termen van snelheid – door correlatie met het eerste gewicht van de bal voordat deze erin stikte, in het licht van het feit dat dit de manier is waarop de analysatoren laten zien hoeveel water er is geassimileerd.

Om aan de “FIFA Approved”-norm te voldoen, is een gewichtstoename van ongeveer 10% vereist, terwijl de limiet voor “FIFA Inspected” op een gewichtstoename van 15% ligt.

5. Gewicht

De grootsheid of zachtheid van een voetbal wordt significant wanneer het deel van de betrouwbare spelreactie naar voren komt.

Als het te licht of te zwaar is, kun je verwachten dat het met minder consistentie zal bewegen, vooral tijdens de vlucht.

Op deze manier worden de voorbeeldballen, als onderdeel van het testsysteem hier, uitgebreid en weergegeven in een standaardomgeving met behulp van een door een briesje beveiligd elektronisch evenwicht, dat voorkomt dat fouten de gevolgen van de verzamelde informatie beïnvloeden.

“FIFA Approved”-ladingen liggen ergens tussen de 420 en 445 gram, terwijl de cijfers voor het “FIFA Inspected”-keurmerk ergens tussen de 410 en 450 gram moeten liggen.

6. Drukverlies

De 6e test gaat over voetballen die lucht verliezen.

De speelervaring kan negatief worden beïnvloed als een voetbal de gasspanning redelijk snel verliest, waardoor onderdelen van het spel vluchtig en conflicterend worden.

Het zou bijvoorbeeld aanzienlijk uitdagender zijn voor leden om lange passes en diepe voorzetten te maken met een voetbal die voldoende lucht nodig heeft.

De bal zal waarschijnlijk gaan bruisen als hij het verwachte doel bereikt, halverwege omdat hij naar alle waarschijnlijkheid niet snel genoeg of voldoende hoog door de lucht zal gaan.

Als kenmerk van deze test wordt een voetbal opgezwollen tot een gekarakteriseerd drukniveau en gedurende 3 dagen met rust gelaten.

Nadat die periode is verstreken, zal een opzichter zijn schatting van de pneumatische spanning maken om het luchtniveau in de loop van die tijd te berekenen.

Voor een “FIFA Approved”-standaard is een limiet van 20% tegenslag in druk toegestaan, hoewel het “FIFA Inspected”-niveau een limiet van 25% beschouwt.

7. Vorm- en maatbehoud

De laatste test is zojuist voltooid op voetballen die door de FIFA zijn goedgekeurd.

De reden hierachter is dat een voetbal tegen het einde van het spel in een vergelijkbare uitvoeringsstaat zou moeten zijn als bij het begin.

Omdat een normale wedstrijd grofweg 2000 trappen van een voetbal omvat, wordt er een test gedaan om een ​​dergelijk klimaat te creëren om te zien of de bedoelde bal bestand is tegen de ontberingen van een moordende wedstrijd.

Wanneer de voetballen worden uitgezet tot een vooraf bepaald drukniveau, worden ze snel voortbewogen door twee draaibare kamers die de ballen met een bepaalde snelheid laten draaien.

Tijdens deze cyclus raken de voetballen onophoudelijk een stalen omtrek met een snelheid en op voorspelbare punten.

Na 2000 “treffers” worden de kamers gestopt met het draaien van de ballen en daarna worden eventuele uitbreidingen in het circuit of contrasten in de algemene bolvorm geschat.

Om deze beoordeling te doorstaan, moeten voetballen er ook stevig uit komen met klepopeningen die geen tekenen van schade geven, en het is tot nu toe onberispelijk om daaraan mee te doen.

Bovendien zijn hier de exacte metrische kwalificaties:

Uitbreiding in grens – limiet van 1,5 centimeter toegestaan
Afwijking van de rondheid – limiet van 1,5% toegestaan
Verandering van spanning – maximale reductie van 0,1 bar toegestaan

Waar worden de voetbaltests uitgevoerd?

Om zo’n veeleisend kwaliteitsbeoordelingsproces te kunnen doorlopen, moeten kantoren met de verst gevorderde mechanische hardware toegankelijk worden gemaakt voor analysatoren.

Er wordt gezegd dat de tovenarij plaatsvindt bij EMPA Materials and Science Technology – een laboratorium van de Zwitserse overheid voor het testen en onderzoeken van materialen, gelegen in St. Gallen, Zwitserland.

Om welke reden moeten voetballen worden geprobeerd?

Het testen van voetballen is perfect voor geplande kopers, omdat ze zich geen zorgen hoeven te maken over het kopen van een bal die hen later in de bestaanscyclus aanzienlijke problemen zou opleveren.

De beproevingsmethoden van de FIFA zorgen bijna voor kwaliteit, aangezien je een bal kiest die formeel is goedgekeurd om te spelen vanwege de intensieve oefentests die hij heeft ondergaan.

Dit was niet waar voordat de FIFA hun kwaliteitsprogramma bedacht.

Diverse producenten maakten voetballen die qua kwaliteit enorm van elkaar verschilden en er was veel onduidelijkheid op de loer, omdat kopers niet wisten of ze een pas gekochte bal binnen een paar dagen moesten terugsturen of dat hij twee of drie jaar mee zou gaan.

In dit opzicht zijn de zaken zeker eenvoudiger gemaakt dankzij het testen van voetballen.

Contemplaties afsluiten

Daarmee is mijn artikel over hoe voetballen worden uitgeprobeerd voltooid!

In het ideale geval beschikt u over stukjes en beetjes gegevens die uw eigen besluitvorming kunnen verhelderen wanneer u een voetbal moet kopen.

Bovendien, toevallig, ervan uitgaande dat je echt hulp nodig hebt bij die cyclus, raad ik je aan om onze totale aankoopgids voor de beste voetballen te bekijken, aangezien het een buitengewone beginfase is voor ongeoefende spelers. kopers.