فهرست مطالب
- اسلام چیست؟ هدف اسلام چیست؟
- 1. توحید چیست و باور بنیادین اسلام چیست؟
- 1.1. هدف باور بنیادین
- 1.2. چرا باور به حضور خالق نادیده است و اسلام چگونه در این باره آموزش میدهد؟
- ۱.۳. هدف زندگی (باور به زندگی، آزمون در زمین است)
- ۱.۴. باور به حسابرسی آخرت برای پاداش یا مجازات
- ۱.۵. معنای حقیقی عبادت
- پنج رکن، کتابها و فرقهها در اسلام و چرایی مقاومت ادیان دیگر در برابر اسلام:
- آفرینش انسان، تاریخ و تعالیم پیامبران در امور اجتماعی و تولیدمثل
- یادآوری قرآن برای همه
هدف اصلی اسلام چیست؟
هدف اصلی اسلام، اتحاد بشریت از طریق ایمان به یک خالق نادیدنی و هدایت مردم به سوی حقیقت و نیکی از طریق پیروی از هدایت الهی خالق و با تأمل در طبیعت و کتاب مقدس است. قرآن. هدف آن تقویت اتحاد، ترویج عدالت و دلسوزی و محافظت از افراد و جوامع در برابر تفرقه، گمراهی، درگیری و بیعدالتی است.
۱. توحید چیست و باور بنیادین اسلام کدام است؟
باور بنیادین مسلمانان این است توحید (باور به یک آفریننده نادیده) که انسانها را آفرید و این زندگی را آزمونى براى ثبت اعمال هر کس قرار داد. و پس از مرگ، در روز قیامت، همه را براى حساب و کتاب زنده مىکند، نیکوکاران را پاداش مىدهد و ستمگران را مجازات مىکند، که این امر به حیاتى غیرقابل تصور و ابدى در آخرت مىانجامد.
۱.۱. هدف باور بنیادین:
توحید (باور به یک آفریننده نادیدنی) انسانها را متحد میکند. ترس از پاسخگویی در آخرت، برای تثبیت زندگی اجتماعی، اعمال خویشتندارانه و موجه (حتی اگر پنهان باشند) را تحکیم میکند. امید به پاداش ابدی در آخرت اعمال درست را ترویج میکند و صلح و عدالت را در زندگی به ارمغان میآورد.
۱. ایمان حقیقی پایه و اساس وحدت، برابری، صلح، هدایت حقیقی و جامعهای پایدار برای بشریت است.
۲. فرضیاتی مبتنی بر باورهای نادرست بزرگترین بیعدالتی به بشریت هستند،, باورهای تحریفشده همیشه تفرقه ایجاد میکند (که به درگیریها، سردرگمیها، راهنماییهای نادرست و بیثباتیهای طولانیمدت همراه با بیعدالتی میانجامد). به همین دلیل شرک (همنشین با خالق) گناهی است که در اسلام نابخشودنی است.
| “و همگی به ریسمان خدا چنگ بزنید و پراکنده نشوید…” آل عمران (۳:۱۰۳)
| “در حقیقت، خداوند شرک (مشرکان) را نمیبخشد،...” و من یشرک بالله فقد کفر
۱.۲. چرا باور به حضور خالق نامرئی است و اسلام چگونه در این باره آموزش میدهد؟
حضور خالق او نادیدنی است، بنابراین زندگی اجتماعی مستقیماً توسط زور یا ترس کنترل نمیشود. ایمان به خالق تنها با دیدن نشانههای او در طبیعت ممکن است.
“آری، در آسمانها و زمین برای مؤمنان نشانههایی است. و در آفرینش خودتان و هر جانوری که او پراکنده کرده است، برای مردمی که یقین دارند نشانههایی است.” الجاثیَه (۴۵: ۳–۴)
بگو: “اوست خدا، یگانه[است]. خدا، پناهگاه ابدی. نه زاییده و نه زاده شده است، و هیچکس برای او همتایی نیست.‘ اخلاص (۱۱۲)
و آنها درباره روح از تو میپرسند. بگو: روح از امر پروردگار من است و از دانش، جز اندکی به انسان داده نشده است.“ و ما در آن [قرآن] از اخبار پیامبران پیشین برای تو حکایت میکنیم، و آن را برای تو آسان گردانیدیم.
و اگر همه درختان روی زمین قلم و دریا جوهر میشدند و هفت دریا دیگر نیز به آن افزوده میشد، کلمات خدا به پایان نمیرسید. به راستی، خدا توانا و دانا است.“ لقمان (۳۱:۲۷)
و آنچه را که از آن آگاهی ندارید، دنبال نکنید...“ اسراء (۱۷:۳۶)
ای کسانی که ایمان آوردهاید! از گمانهای بسیار پرهیز کنید. به راستی، برخی از گمانها گناه است…“ حجرات (۴۹:۱۲)
همچنین، خالق پیش از این ایمان حقیقی را در دل انسانها و حس تشخیص حق و باطل را برای داوری خود قرار داده است.
| “به جان و کسی که آن را آفرید و به بدی و نیکیاش الهام بخشید، همانا کسی که آن را پاک سازد، به راستی موفق است.” آلعمر (۹۰: ۷–۹)
۱.۳. هدف زندگی (باور به زندگی، آزمون در زمین است):
زندگی روی زمین یک آزمون طراحیشده [الف] تا همه پاسخهای خوب یا بد خود را به رویدادهای ارائهشده و همچنین تلاشهایشان را ثبت کنند—چگونگی یادگیری آنها از حقیقت، عمل کردن به آن و انتقال آن به نسل بعد.
پیامبران همچنین تعلیم دادند که هر انسان الگویی برای دیگران است؛ اعمال نیک و بد او نیز بر رفتار دیگران تأثیر میگذارد. همه چیز در آخرت داوری خواهد شد.
“او که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید که کدامتان در عمل نیکوتر است...” المُلک (۶۷:۲)
۱.۴. باور به پاسخگویی در آخرت برای پاداش یا مجازات:
رستاخیز پس از مرگ به روز قیامت میانجامد، جایی که هر عمل با نیت سنجیده خواهد شد. کسانی که راه نادرستی را برگزیدند (و به دیگران ستم کردند) با مجازات روبهرو خواهند شد، در حالی که کسانی که با تقوا زیستند، پاداش ابدی در بهشت را دریافت خواهند کرد — از جمله بالاترین افتخار، دیدار پروردگارشان.
زندگیها، مرگها، خاطرات و اعمال یکسان با پیامدهایی برای انسانهای دیگر، نشانههای آشکار رستاخیز هستند.
۱.۵. معنای پرستش:
عبادت حقیقی به معنای پاکسازی افکار، ارواح و اعمال است؛ ستایش یک آفریننده برای همه چیز با صبر و شکرگزاری و طلب بخشش برای نادانیها و اشتباهات خود با تواضع. پنج رکن اسلام ستونهای یک جامعه پایدار هستند.
کعبه در اسلام, ، نمادی برای یک جهت و وحدت بر روی زمین است، نه شیئی برای پرستش.
| “نیکی آن نیست که روی خود را به مشرق یا مغرب بازگردانید، بلکه نیکی حقیقی در آن است که کسی به خدا، روز واپسین، فرشتگان، کتاب و پیامبران ایمان آورد؛ و از مال خود - با آنکه به آن علاقهمند است - به خویشاوندان، یتیمان، نیازمندان، مسافر، سائلان و برای آزاد کردن بردگان انفاق کند؛ و نماز را برپا دارد و زکات را ادا کند؛ و به پیمان خود وفادار باشد؛ و کسانی که در تنگنا و سختی و در هنگام جهاد صابرند. اینان کسانی هستند که صادقند و آنان صالحانند.‘ — صدقه دادن و خودداری از آن، نیکی نیست؛ نیکی آن است که به خدا و روز قیامت ایمان داشته، در راه خدا انفاق کنید، هرچند آن را برای خود دوست داشته باشید. و صبر کنید و در راه خدا به جهاد بپردازید.
| “شما بهترین امتی هستید که برای مردم آفریده شدهاید: امر به معروف و نهی از منکر میکنید و به خدا ایمان دارید. شما بهترین امت هستید
پنج رکن، کتابها و بخشها در اسلام……بیشتر بخوانید)
یادآوری قرآن برای همه:
بگو: “ای بندگان من که بر خود ستم کردهاید، از رحمت خدا نومید نشوید. به یقین، خدا همه گناهان را میبخشد. و اوست آمرزنده و مهربان.‘ — ازمومنین ۳۹:۵۳
مگر کسانی که توبه کنند و ایمان آورند و اعمال صالح انجام دهند — برای آنان خداوند اعمال بدشان را به اعمال نیک بدل میکند. و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است.“ — فرقان ۲۵:۷۰
مقاله کامل را بخوانید اوe
